NETFLIX - SERIAL ORYGINALNY
ODCINEK 2
Chcę, żebyś przez godzinę
była mną, Se-jin.
Zastanów się, Se-jin.
Nawet jeśli to tylko godzina,
nawet jeśli to na niby,
czy chcesz być taka jak ja?
Pani jest...
Tak.
Jestem Yi-kyung Seo.
PIENIĄDZE, WŁADZA
KONSZACHTY POLITYKÓW I KORPORACJI
PODZIEMIE GOSPODARCZE
Gdzie jej ochroniarz?
Przyszła sama.
Przynieś to.
Nie ma tłumacza?
Miał tu być ktoś, kto mówi po koreańsku.
Tłumacz.
Translator. Tłumacz.
Tłumacz...
Co pan robi?
Gdzie są obrazy?
Czy naprawdę przyjechali panowie sprzedawać obrazy?
Dobrze.
Mają ją.
Bracia Feng zabierają ją do fabryki.
Była zbyt zdesperowana, by zachować ostrożność.
Dzięki temu żaden nieproszony gość nie zakłóci walnego zgromadzenia.
FUTURE PROGRESS KONSORCJUM KORPORACJI
Następny punkt obrad
dotyczy funduszy Wschodnioazjatyckiego Forum Ekonomicznego...
Chwileczkę.
Kwestia przyjęcia nowego członka
została pominięta.
Jaka jest przyczyna?
Czy dyrektor Galerii S nie miała zjawić się na dzisiejszym zgromadzeniu?
Cóż,
to znaczy...
W trakcie ewaluacji
zarząd konsorcjum
dostrzegł w Galerii S zasadniczy mankament.
I jaki on jest?
Chciałabym na oczach wszystkich usłyszeć,
jaki mankament mam ja i moja firma.
Może najpierw zajmie pani miejsce, pani Seo?
Kontynuujmy zgodnie z protokołem.
Ale przedtem
chciałbym powiedzieć kilka słów.
Pozwoli pan?
Proszę mówić.
Kilka dni temu odkryłem szokujący fakt.
To hańba. Coś, co z powodów osobistych
chciałbym ukryć.
Otóż mój syn,
Gi-tae Son, dyrektor finansowy konsorcjum,
dokonał defraudacji i sprzeniewierzenia funduszy konsorcjum.
Ojcze.
Jako ojciec chciałbym ukryć jego przewinienia,
jednak zdecydowałem, że korupcja musi zostać ujawniona.
FUTURE PROGRESS KONSORCJUM KORPORACJI
Chunha Financing
pokryje straty,
jakie poniosło konsorcjum.
Proszę o surową karę dla mojego syna
za jego przewinienia.
Ojcze, jak mogłeś?
Zamknij się!
Wyprowadzić go.
Ojcze.
Nie możesz... Puśćcie mnie!
Straciłeś rozum?
Dlaczego mi to robisz?
Dlaczego?
Ojcze!
Dobrze więc.
Konsorcjum dokładnie przebada
kwestię korupcji Gi-tae Sona.
Swoją drogą, panie Son,
szanujemy pana za to, jaką podjął pan decyzję.
Zgadzacie się państwo ze mną?
Ludzie tacy jak my,
od których zależą całe przedsiębiorstwa,
muszą pamiętać o bezstronności,
muszą przestrzegać zasad.
Jestem pewien, że prezes Bong-soo Seo, którego szanuję,
rozpatrzyłby sprawę
koreańskiej firmy swojej córki z równą bezstronnością.
Słyszałem, że była pani w Japonii.
Czy uzyskała pani zgodę ojca?
Pani Seo,
jesteśmy zapracowanymi ludźmi.
Jeśli ma pani zgodę, proszę ją przedstawić.
Jeśli nie, proszę wyjść.
Jaka szkoda.
Panie Jo.
Pani Seo ma oryginał.
Oto kopia.
Mój ojciec,
Bong-soo Seo, prezes Ilhan Finance, osobiście to napisał
i opatrzył podpisem u dołu.
Ja, Bong-soo Seo,
zezwalam Galerii S na działalność w Korei.
Proszę o całkowite poparcie
i wspieranie jej.
Całym sercem życzę dalszego rozwoju
Konsorcjum Korporacji Future Progress.
Weź to.
Nie musisz tego robić.
Nie napisałem tego po to,
żeby ułatwić ci prowadzenie interesów.
To jest mój testament.
Powiedziałem, że cię wydziedziczę,
ale ty i tak wyjechałaś do Korei i założyłaś firmę.
Czy czeka cię sukces czy klęska...
ty i ja...
już nigdy się nie zobaczymy.
Odniosę sukces.
Zwyciężę,
bo tak mnie wychowałeś.
Nieprawda.
Wychowałem swojego następcę.
Nie stworzyłem potwora.
Czy ty...
się mnie boisz?
Są tylko dwie możliwości.
Albo ty stałeś się słaby,
albo ja silna.
Zachowaj siły.
Musisz zobaczyć imperium,
które zbuduję.
Przerwa trwa zbyt długo.
Od początku to planowałaś.
Udawałaś, że nie masz jego zgody, oszukałaś mnie.
Przez ciebie wyrzuciłem własnego syna!
To był pański wybór.
Bezstronny i zgodny z zasadami. Wzruszające.
Kontynuujmy walne zgromadzenie.
Chciałabym dokończyć sprawę mojego członkostwa.
Dublerka, którą posłałaś do hotelu,
jest w moich rękach.
Powiesz wszystkim,
że list jest podrobiony i pan Seo nie wyraził zgody.
Wtedy ją wypuszczę.
Nie powinien pan grać va banque ze słabą ręką.
Lepiej spasować.
Nie obchodzi cię, co się z nią stanie?
Posłałam ją, wiedząc, że to pułapka.
Odegrała swoją rolę, teraz sama musi sobie poradzić.
Mnie obchodzi wynik walnego zgromadzenia.
Mówił pan, że jesteście zapracowani.
Lepiej kontynuować zebranie.
Gdzie jest Tak?
Śledził ich od hotelu.
Czy ma wkroczyć do akcji?
Dobrze. Czekałem na znak.
Zatrzymaj się!
Cholera.
Dziękuję.
- Czekam na współpracę. - Dziękuję.
Dziękuję.
Zwiększamy o 5 km promień od miejsca, w którym stracił samochód.
Sprawdzam, czy Chunha Financing
posiada jakieś budynki albo fabryki w pobliżu.
Zaczekaj tam, Tak.
Ruszasz, kiedy tylko pani Kim ją namierzy.
Miałaś być boginią komputerów.
Co ci tyle zajmuje?
Hakujesz satelitę czy co?
To ty ją zgubiłeś. I na mnie się skarżysz?
Myślałam, że masz czarny pas wszelkich sztuk walki.
Mieli pistolet!
Cisza.
Nie ma czasu, pospieszcie się.
Proszę się nie martwić.
Z umiejętnościami pani Kim zaraz ją znajdziemy.
Proszę przygotować gotówkę. W dolarach.
Dolarach?
To zawodowcy, chcą tylko pieniędzy.
Jeśli wystarczająco dużo im zapłacę,
nikomu nic się nie stanie.
Ile powinienem przygotować?
Nie wiem.
Zastanawiam się.
Se-jin Lee.
Ile ona...
jest warta?
Słuchajcie...
popełniliście błąd.
Porwaliście niewłaściwą osobę.
Nie jestem Yi-kyung Seo.
Po prostu poszłam tam zamiast niej.
Cholera.
Nie jestem Yi-kyung Seo.
Popełniliście błąd, dobra?
Wypuśćcie mnie, dobrze?
Wykonam jeden telefon.
Albo trafisz do domu,
albo do piekła.
Halo?
Jest wściekły. Mówi, że nawaliliśmy.
Że to nie ona.
Mówi, że zapłaci połowę,
ale tylko jeśli ją zabijemy.
Może kłamie, bo nie chce płacić.
Nie wiem. Co robimy?
Zadzwoń do niej.
Do swojej szefowej.
Se-jin na linii.
Połączę panią.
Pani Seo, to ja.
Oni nie przyjechali tu sprzedawać obrazów.
Zostałam porwana.
Oni myślą, że jestem panią...
- Daj mi ich do telefonu. - Słucham?
Sama z nimi porozmawiam. Daj im telefon.
- Halo? - To mnie chcecie, nie jej.
Zrekompensuję wam tę pomyłkę.
Wypuśćcie ją.
Za ile?
Umowa stoi.
Ale sama musisz po nią przyjść.
Proszę przesłać Takowi adres.
Niech nie wchodzi od razu, tylko czeka w gotowości.
Ale oni mają pistolety, pani Seo.
Ja też mam broń.
I jest ona potężna.
Ej.
Ją też zabijesz?
Jedna z nich musi być tą właściwą.
Zabijemy obie
i dostaniemy pieniądze, które nam obiecano.
- Jesteś genialny. - Kogo obchodzi umowa?
Twoja kolej. No dalej.
Mówiłem, że mnie nie pokonasz.
Ty...
Chcę, żebyś przez godzinę
była mną, Se-jin.
Oni myślą, że jestem panią...
- Daj mi ich do telefonu. - Słucham?
Sama z nimi porozmawiam. Daj im telefon.
Jestem na miejscu.
Spokojnie. Czekaj w gotowości.
Muszę skorzystać z łazienki.
- Toilet, please. - Ej.
Chyba chce jej się sikać.
Idź z nią.
Niczego nie dotykaj.
Co się stało?
Wymyśliłem genialny ruch.
Kłamca. Coś pozmieniałeś, kiedy mnie nie było!
Jak śmiesz mnie oskarżać?
Wygrywałem.
Oszukiwałeś! Co to ma być, do cholery?
Oszust!
Chcesz dostać, frajerze?
Nie ruszać się!
Jeden ruch...
Jeden ruch, a strzelam.
Zastrzeliłaś kogoś kiedyś? Strzelaj.
Nie, najpierw zastrzel mnie.
Wredna suka! No dalej, strzelaj!
Wstawaj!
Wstawaj, no już!
Jaka szkoda.
Lubiłaś tę sukienkę.
Od początku pani wiedziała, prawda?
Posłała mnie pani,
wiedząc, co się stanie.
I jak to jest być mną?
Przeziębisz się.
Z emocjami jest jak z pieniędzmi. Lepiej je oszczędzać.
„Przykro mi, że skłamałam".
Nic takiego pani nie czuje?
Tego właśnie chcesz?
Powiem to, jeśli chcesz.
Czuję się okropnie.
Oszukała mnie pani
i prawie zginęłam.
I...
- I ja... - Wiem.
Jesteś zła, masz do mnie żal.
Chcieliśmy cię uratować,
ale popełniliśmy błąd. Przyznaję to.
Przyznaje pani?
Błąd?
Też to przyznaję.
To był błąd, że chciałam być taka jak pani...
choćby przez chwilę.
Jaka szkoda.
Masz potencjał.
Pani Seo.
Co się stało?
Nie wiem.
Widziałem eksplozję.
- Eksplozję? - To moja sprawka.
- Słucham? - Nie mogłam po prostu dać się zabić.
Nie kiedy udawałam kogoś innego.
Możesz prowadzić?
To tylko zadrapanie.
Zabierz ją do domu.
Chyba nie chce jechać moim autem.
Przyjdź do mnie, kiedy ochłoniesz. Musimy porozmawiać.
Masz jaja.
Większość dziewczyn
tylko by płakała.
Wcale nie jesteś od niej lepszy.
Wiedziałeś, co mi grozi, i nic nie zrobiłeś.
Chodzi o to, że...
Nic mi nie jest.
Jak możesz pracować dla kogoś takiego?
Okłamuje ludzi, wykorzystuje ich.
I nawet jej nie wstyd. Co za jędza.
Ta jędza próbowała cię uratować.
Jechała tam, żeby cię wykupić.
Kazali jej przyjść samej, więc tak zrobiła.
To nie w jej stylu.
Wszystko w porządku?
Myślałam, że coś się stało.
Byłam przerażona.
Powinna pani odpocząć.
Proszę iść odpocząć.
- Proszę zadzwonić do Chunha Financing. - Teraz?
To szanowany w środowisku biznesmen.
Jego nazwisko nie powinno kojarzyć się z jakimiś porwaniami.
Niech mu pan przekaże, żeby po cichu zatuszował sprawę.
Tak, proszę pani.
Przygotuj mi profil Se-jin.
Najdokładniejszy jak się da.
Co pani chce...
Panie Jo.
Jestem bardzo zmęczona.
Proszę iść odpocząć.
„Przykro mi, że skłamałam".
Nic takiego pani nie czuje?
Z emocjami jest jak z pieniędzmi. Lepiej je oszczędzać.
To moja sprawka.
Nie mogłam po prostu dać się zabić.
Nie kiedy udawałam kogoś innego.
Pani Seo.
Kiedy pani wyszła? Już pani ćwiczyła?
W taki dzień powinna była pani pospać.
Mam dziś dużo do zrobienia.
Trochę lenistwa dodaje człowiekowi uroku.
Czy pan Jo tutaj jest?
Za pół godziny spotkanie.
Mój boże.
Ile ci płacili, że całą noc nie wracałaś?
Rób, co możesz, ale nie więcej.
Nie bierz na siebie więcej, niż zdołasz udźwignąć.
Inaczej możesz zrobić sobie krzywdę.
Tak, masz rację.
Nie powinnam brać na siebie za dużo.
Czy coś się wczoraj stało?
Czemu?
Po prostu miałam zły sen.
Jestem zmęczona.
Szukam sposobu, żeby trochę zarobić, więc nie martw się o czynsz.
Nie wylądujemy na bruku.
Nie przepracowuj się.
Co jeśli się poślizgniesz na kafelkach jak w zeszłym roku?
Nie kracz.
Zrobiłam rybę. Zjedz przed wyjściem.
Super, ryba.
O boże.
- Uważaj na siebie. - Dobra.
Young-hae - 200 000 won Da-young - 400 000 won
Szukam sposobu, żeby trochę zarobić, więc nie martw się o czynsz.
Dzień dobry.
Jest pani oczekiwana.
Hej, nowa.
Klienci się skarżą,
pytają, czy umarł ci ktoś bliski.
Uśmiechnij się.
Przepraszam.
KIEROWCY ZASTĘPCZY DLA KOBIET
- Dzwonią po mnie. - Dzwonią?
- Niedługo wrócę. - Jedź bezpiecznie.
Jestem zazdrosna.
- Zjedz trochę. - Kiedy po nas zadzwonią?
- No wiem. - Prawda?
Uważaj na siebie.
- Zadzwonili? - Nie złość się.
Jak się podobał obraz, panie prezesie?
Mam.
- Jadę. - Zadzwonili?
Co ci tyle zajęło?
- Przykro mi. - Wstawaj. Szybko.
Wstawaj. Boże.
Za dnia pracuje na parkingu,
a w nocy jako kierowca.
METRYKA RODZINNA
Pracuje przez cały czas, kiedy tylko nie śpi.
Dlaczego tak się katuje,
kiedy ma znacznie prostszą opcję?
Zobaczymy, ile wytrzyma.
O boże.
Przepraszam. Ma pani gościa.
Przyszłam to oddać.
To twoja suknia.
Czemu miałabym ją przyjąć?
Gdy myślę, od kogo ją dostałam, wydaje mi się brzydka.
Jest zbyt droga, żeby ją wyrzucić.
Proszę ją oddać albo wymienić. Pani wybór.
Lubisz herbatę ziołową?
Pani Kim parzy wyśmienitą herbatę ziołową.
Sama hoduję zioła.
Sekret tkwi w dobrym ususzeniu...
Nie, dziękuję.
Zaraz muszę iść do pracy.
Więc zaparz tylko jedną.
Co to jest?
Umowa.
Chcę cię zatrudnić w swojej firmie.
UMOWA O PRACĘ
Aż słów mi brakuje.
Po wszystkim, co mi pani zrobiła...
To nie jest zabawne.
Nie zatrudniam dla zabawy.
Proponuję pracę, bo cię potrzebuję.
Jest tam też koperta.
CZEK BANKOWY
Chciałam za te pieniądze kupić ci wolność,
ale sama się wydostałaś.
Niech to będzie bonus.
Suma jest kusząca,
ale to nie w porządku.
Odrzucam propozycję.
A co z czynszem?
Musisz też posłać kuzynkę na studia.
Jesteś tyle winna ciotce,
która cię wychowała, nie sądzisz?
Zbierała pani o mnie informacje?
Muszę wiedzieć, z kim będę pracować.
Se-jin,
daję ci szansę.
Szansę na życie własnym życiem, a nie jako czyjaś dublerka.
Zawsze pani taka jest.
Myśli pani, że pieniądze to panaceum, pogrywa pani z ludźmi.
A czego nie dają pieniądze?
Naprawdę nie wiem.
Mogłaby pani przynajmniej
przeprosić za to, co się stało.
Nie zrehabilituje się pani głupimi pieniędzmi.
„Głupimi pieniędzmi"?
Nie pogardzaj pieniędzmi.
Bo wtedy one będą gardziły tobą.
Myślisz, że fałszywe uśmiechy i wymuszone rozmowy
są warte choćby centa?
Ważne jest, ile ja chcę dostać
i ile ktoś inny jest gotów zaoferować.
Liczą się tylko transakcje o określonej wartości.
Zawsze byłam nogą z matematyki.
Po prostu
zaakceptuję swój los i pozostanę biedna.
A ona wciąż nie przeprosiła.
Wiem, że jest inteligentna,
ale ma pani wiele na głowie.
Jak wiele osób to potrafi?
Słucham?
Jak wielu potrafi
ocalić się i uciec w obliczu śmiertelnego zagrożenia.
Nie każdy ma taki instynkt.
Kiedy wcielimy w życie nasz plan, będziemy musieli otworzyć wiele drzwi.
A ja chcę z niej zrobić klucz do sukcesu.
Wkrótce znów ją zobaczymy, proszę się nie martwić.
Kiedy roznieci się chciwość,
jej płomień
niełatwo zgasić.
Co powiedziałeś? Zamknąć?
Zamkniesz interes w Dubaju?
Powiedz mi, cymbale!
Nie przeżyjesz o chlebie i wodzie.
Chodź, zjedz coś porządnego.
Kto powiedział, że wyjdę?
Mówiłem, że się nie poddam.
- Ja... - Wczoraj trafiłeś do lekarza.
Słyszałem, że całą noc kaszlałeś.
Jak ktoś chce zabrać Dubaj,
niech go sobie weźmie.
Szef Grupy może trafić do więzienia. Kogo obchodzi jakiś projekt?
Cymbale!
Zwolnij mnie.
Ale w tym celu musisz stąd wyjść.
Załatwię to.
- Proszę się przesunąć. - Pan Park
jest na ważnym spotkaniu.
Jakim spotkaniu?
Z konspiratorami, którzy chcą zrujnować Dubaj?
- Kazałem się pani przesunąć! - Nie ma pana na liście.
Ja jestem listą.
To pan...
Zarządzam dziesięć minut przerwy.
- Tak jest. - Dobrze.
Oczywiście.
Dostało mi się już od ojca.
Proszę zlitować się nad bratankiem
i nie krzyczeć za bardzo.
Jeśli zamkniesz biznes w Dubaju, Grupa nie przetrwa.
O czymś takim nie możesz decydować sam.
Dwie godziny tego słuchałem.
Ale to lepsze niż prezes w więzieniu.
Nie mów tak.
Myślisz, że uszczęśliwisz tak ojca?
Mniejsza o straty Grupy,
jesteś złym synem.
Stryju.
Jestem synem.
Synem swojego ojca.
Odegram rolę złego syna,
więc proszę zadbać o to, żeby fotel prezesa był ciepły.
Ojciec zasiądzie na nim zaraz po powrocie.
Ani twój ojciec,
ani ty
nie zasiądziecie w tym fotelu.
Ja nie mam takich planów.
Ale to również nie stryja miejsce.
Co ty wyprawiasz? Samochody jadą.
Wydaje mi się, że panią widziała.
Jestem tego pewna.
Czy nalegała pani na spotkanie w tym hotelu
ze względu na Se-jin?
Proszę wejść, pani Seo.
Słyszałem, że pan Son z Chunha odstawił niezłe przedstawienie.
I że pozbyła się pani Gi-tae.
Nie należy wierzyć we wszystko, co się słyszy.
Ten starzec jest po prostu zbyt chciwy.
Ale...
czy pan Son nadal nie wie,
że pani ze mną współpracuje?
Pani Seo zajmie się panem Sonem i kwestiami konsorcjum.
Chcieliśmy się z panem spotkać, bo słyszeliśmy inną plotkę.
Plotkę?
Czy Moojin wycofuje się z Dubaju?
Nie martwcie się o to.
Mój bratanek jest bezmyślny
i próbuje w ten sposób uratować ojca od więzienia.
Nie wie, że to strata czasu.
Jeśli zacisnę pięść,
roztrzaskam go w drobny mak.
To jedyny syn prezesa. Nie będzie z nim łatwo.
Jak się go pan pozbędzie?
Ta wiedza nie jest pani potrzebna.
Zastanawiałam się, czy mogę panu pomóc.
Powinien pan wkrótce stanąć na czele Grupy.
Co za pomysł.
To i tak skończy się w ten sposób.
Z góry?
Myślisz, że jesteś w burdelu?
Ale podczas rozmowy kwalifikacyjnej mówił pan,
że może pan płacić za kilka miesięcy z góry.
Płacenie z góry nowym pracownikom jest wbrew regulaminowi,
ale mogę ci udzielić pożyczki prywatnie.
Słucham?
Ile potrzebujesz?
Wyobraź sobie, że jestem twoim kuzynem, i powiedz. Dobra?
Czemu...
Ty stary zboczeńcu.
- Myślisz, że jesteś w burdelu? - Nie chcesz pracy?
Zapomnij. Odchodzę!
Hej! Boże!
I znowu się spotykamy.
Na pewno wiedziała pani, że tutaj pracuję.
Muszę coś powiedzieć. Wystarczy pięć...
nie, trzy minuty.
Panie Jo, proszę poczekać w samochodzie.
Tak jest.
Możesz się pospieszyć? Jestem dziś bardzo zajęta.
Niech mi pani pożyczy ten bonus, który mi pani proponowała.
Oddam go, z procentem. Możemy spisać na to umowę.
Mam prawo o to prosić.
Prawie przez panią zginęłam.
Oczywiście,
że masz prawo prosić.
Ale kiedy się o coś prosi, trzeba być przygotowanym na odmowę.
Potrzebuję przydatnego pracownika,
a nie dłużnika bez zabezpieczenia.
Pożyczki szukaj gdzie indziej.
W Grupie Moojin dzieje się znacznie gorzej,
niż myślałam.
Jeśli dojdzie do starcia, żadna strona nie wyjdzie z niego żywa.
To nad tym się pani zastanawiała?
Myślałem, że martwi się pani o Se-jin.
Mówiłam panu, że nie ma się czym martwić.
Długo nie wytrzyma.
- Zamawiał pan kierowcę? - Co ci tyle zajęło?
Dokąd jedziemy?
W GPS-ie jest zapisany adres domowy. Użyj go.
Ruszamy.
Dokąd jedziemy?
Gdzie są moi znajomi?
Dokąd poszli?
Co za gnojki.
Zostawili mnie?
Daleko nie uciekną.
Hej, pojedźmy do Hongdae. Znasz T-Rexa, prawda?
Jedziemy do T-Rexa!
Nie znasz T-Rexa?
To najgorętszy...
Chwila, to ty!
Tym razem mi nie uciekniesz.
Ten matoł, Hong-suk, powiedział mi,
że ci zapłacił.
Hej. Siadaj. Zabijesz nas.
Nie pouczaj mnie. Jesteś tylko kierowcą.
Nieważne, ile będziesz udawała, że jesteś kimś.
Zawsze będziesz nikim. Łapiesz?
Jesteś nikim!
Cholera.
Hej, oszustko! Dokąd idziesz?
Zostaw mnie.
Boże.
Hej!
Wszystko w porządku?
Przepraszam. Nic ci nie jest?
Przepraszam.
Tato...
Dlaczego to się tyle ciągnie?
- Bardzo pana przepraszam. - Szybko.
Zakończmy wreszcie tę sprawę.
Tak, proszę pana. Zajmę się tym.
Dokończmy i idziemy.
Jeszcze raz przepraszam.
Siniak na twarzy
i złamanie nadgarstka.
Napaści z pobiciem to utrapienie.
Nie napadłam jej.
Lekko ją odepchnęłam, a ona upadła na własną...
Jeśli przysyłają prawnika w środku nocy,
muszą być wysoko postawieni.
Będzie pani na straconej pozycji, jeśli wejdzie pani na drogę sądową.
Więc co powinnam zrobić?
Zawrzeć ugodę pozasądową.
Jakoś musi pani to rozwiązać.
Trochę się pani wykosztuje.
Cholera.
Cześć, ciociu.
Dlaczego dzwonisz, zamiast wrócić do domu?
Mam dobry dzień w pracy.
Ciągle dostaję zlecenia.
Więc wrócisz rano?
Tak.
Prześpię się w saunie i pójdę prosto do pracy.
Dobrze.
Hej, ciociu.
Co?
Nic.
Nie chciałam cię obudzić.
Ach, racja.
Song-mi miała drugi wynik w szkole na próbnym egzaminie.
Ale zadziera nosa.
Nie da się wytrzymać.
Naprawdę?
Może kupię jej pizzę.
- Uważaj na drodze. - Dobrze.
Przepraszam, że cię obudziłam.
Sprawy się skomplikowały.
No proszę.
Ojca wyrzucają z pracy, a córka łamie nadgarstek.
Nasza rodzina przeżywa
- szczęśliwą passę. - Tato!
Kto to jest?
Ona mi to zrobiła.
Słucham?
Nie wtrącaj się.
Dlaczego tu jesteś?
Chcesz mi złamać kostkę?
Proszę.
Przepraszam za wczoraj.
Nie chciałam cię zranić.
- Przepraszam. - Przepraszasz?
Tylko tyle?
To była moja wina.
Wybacz mi.
Ale nie mam pieniędzy
na odszkodowanie.
Hej, oszustko.
Choćbyś przez rok harowała jak wół,
nie zarobiłabyś nawet na moje kieszonkowe.
Myślałaś, że będę chciała od ciebie pieniądze?
Dzięki.
Więc...
Na kolana.
Na kolana
i błagaj o wybaczenie
za potwarz na aukcji
i za to, co zrobiłaś wczoraj.
Wtedy ci wybaczę.
Co?
Uraziłam twoją dumę?
To spadaj.
Tato, dzwoń po prawnika.
Chcę ją wsadzić do więzienia.
Hej, dlaczego po prostu nie klękniesz?
Ja...
się...
myliłam...
Wstawaj.
Wkurzasz mnie. Wstawaj.
To moja pracownica.
Wygląda to na niewinną sprzeczkę. Zakończmy ją.
Nie widzi pani gipsu?
Ta jędza mnie pobiła.
Hej, Yi-kyung.
Nie widzisz, co się tutaj dzieje?
Masz fatalną pamięć.
Ona prawie zginęła zamiast mnie przez to,
co urządziłeś razem ze swoim ojcem.
Bardzo się teraz staram
powstrzymać się przed ujawnieniem, jacy jesteście zepsuci.
Więc nigdy więcej
z nią nie zadzieraj.
Jeśli chciałaś być arogancka, powinnaś była taką pozostać.
Jeśli duma pozwala ci klękać przed takimi gnidami,
pozbądź się jej.
Myśli pani, że chciałam uklęknąć?
Też jestem wściekła. Bardziej niż się pani zdaje.
Co niby zrobiłam nie tak?
Tylko ciężko pracowałam na utrzymanie.
Dlaczego mam znosić zniewagi takich kanalii?
Czy to grzech być biednym?
To moja wina, że taka się urodziłam?
Oczywiście.
To grzech być biednym.
Możesz się tłumaczyć, jak chcesz. Tylko ty dasz się nabrać.
Świat nie.
Depczą po tobie, bo jesteś słaba i nie masz nic.
Pani jest taka jak oni.
Nie mam niczego
i nikt mnie nie wspiera,
więc chciała pani owinąć mnie sobie wokół palca.
Dlatego mnie pani wybrała. Mylę się?
Nie, masz rację.
Teraz jesteś tanim lusterkiem za 5000 wonów.
Ale jeśli zechcę, mogę podnieść twoją wartość
do pięciu, pięćdziesięciu milionów wonów albo jeszcze wyżej.
Nie masz nic, a ja mogę dać ci wszystko.
Wsparcie znajdziesz we mnie.
Ukształtuję cię od stóp do głów
i wykorzystam twoje zdolności.
Czy pani...
Czy pani wybrała mnie już na początku?
W dniu aukcji?
Mówiłam ci.
Nigdy nie zapominam
obiektów pożądania.
Tak?
Zna mnie pani?
Znam tę suknię.
Jest od Gyung-ja Park.
Może chodziło o inną, podobną suknię.
Nie.
Nigdy nie zapominam obiektów pożądania.
Ani ubrań, ani ludzi.
Pani Seo.
Czy naprawdę może pani sprawić...
że będę jak pani?
Myślałam, że chcesz być jak ja.
Jeśli twoja ambicja jest szczera, nie bój się pieniędzy.
Wezmę to.
Wkrótce odbędzie się spotkanie dyrektorów firm Grupy Moojin.
Gun-woo jest dla mnie solą w oku.
Znajdę sposób, żeby się go pozbyć.
Wiesz w ogóle, czym się zajmuje dyrektor finansowy konsorcjum?
Załatwia sprawy dla kogoś bardzo potężnego.
Komuś takiemu przydałyby się moje usługi.
Jeśli to wyjdzie na jaw, ty też pójdziesz na dno!
Prawie jestem u celu.
Napisy: Juliusz Braun